Het Open Knowledge Format, kortweg OKF, is een open formaat van Google Cloud om bedrijfskennis op te slaan als een gewone map met markdown-bestanden. Elk bestand beschrijft één begrip, zoals een tabel, een KPI of een procedure, met bovenaan een paar vaste velden die een AI-agent kan lezen. Sinds versie 0.2 staat er ook in wie een bestand schreef, wie het controleerde en tot wanneer het klopt. Het is geen SEO-truc, wel een manier om je kennis los te maken van één tool of één leverancier.
Wat is het Open Knowledge Format?
Google Cloud stelde OKF voor op 12 juni 2026, in een blogpost van Sam McVeety en Amir Hormati. De vorm is bewust eenvoudig: een map met markdown-bestanden, en in elk bestand een blok YAML-frontmatter met velden die een machine kan uitlezen.
Zo’n map heet een bundel. Elk bestand erin is een concept, en het pad van het bestand is zijn identiteit. Het bestand tabellen/orders.md gaat dus over de tabel orders, en nergens anders over. Er is maar één verplicht veld: type. Wat je invult, kies je zelf, bijvoorbeeld Metric, API Endpoint of Playbook. Aanbevolen zijn verder een titel, een beschrijving van één zin, een resource met de link naar het echte object en een lijst tags.
Je hebt geen SDK, server of account nodig: een teksteditor volstaat, en git is de aangeraden manier om een bundel te delen. De code en de specificatie staan onder de Apache 2.0-licentie in de repository knowledge-catalog op GitHub, die eind oktober 2026 ruim 9.000 sterren telt.
Waarom Google een formaat maakte en geen dienst
De kennis die een agent nodig heeft, zit in elk bedrijf verspreid. Tabelschema’s staan in een datacatalogus, de definitie van een KPI in een wiki en de rest in het hoofd van twee ervaren collega’s. Volgens de auteurs lost elke bouwer van agents daardoor hetzelfde probleem opnieuw op, en zit de kennis vast in de tool waar ze gemaakt werd. Hun conclusie is kort: “What’s missing is a format, not another service.”
Het idee leunt op wat Andrej Karpathy de LLM-wiki noemt: een gedeelde kennisbank in markdown die AI-agents zelf bijhouden. Google citeert hem daarover: “LLMs don’t get bored, don’t forget to update a cross-reference, and can touch 15 files in one pass.” Verwijzingen bijwerken is net het werk waardoor mensen een wiki laten verkommeren, en net wat een taalmodel goed doet.
Varianten van dat patroon bestonden al, van Obsidian-kluizen tot AGENTS.md-bestanden, maar ze werken niet met elkaar samen. OKF legt de gemeenschappelijke vorm vast, zodat de ene tool een bundel schrijft en een andere hem leest. Google koppelde het formaat zelf aan Knowledge Catalog, zijn datacatalogus in de cloud. In een demo van eind augustus werd een voorbeeldbundel met negen concepten 17 catalogusitems, met toegangsrechten per team. Het formaat zelf vraagt nergens een Google-account.
Zo ziet een OKF-bundel eruit
Een bundel is een gewone mappenstructuur. Twee bestandsnamen zijn gereserveerd. Een index.md somt op wat er in een map zit, zodat een agent eerst het overzicht leest en pas daarna de bestanden opent die hij nodig heeft. Een log.md houdt de wijzigingen bij, met de nieuwste bovenaan. Alle andere markdown-bestanden zijn concepten.
verkoop/
├── index.md
├── log.md
├── tabellen/
│ ├── index.md
│ ├── orders.md
│ └── klanten.md
└── metrics/
├── index.md
└── brutomarge.mdConcepten verwijzen naar elkaar met gewone markdown-links, zodat een netwerk ontstaat dat verder gaat dan de mappen. Een fictief concept volgens versie 0.2 ziet er zo uit:
---
type: Metric
title: Brutomarge
description: Omzet min kostprijs van de verkochte goederen, verzending inbegrepen.
tags: [financiën, verkoop]
generated: { by: docs-agent/1.0, at: 2026-10-20T09:00:00Z }
verified:
- { by: human:an@voorbeeld.be, at: 2026-10-21T14:00:00Z }
status: stable
stale_after: 2027-03-31
---
# Berekening
Omzet uit [orders](/tabellen/orders.md) min de kostprijs per product.
Een bundel is conform als elk concept leesbare frontmatter en een ingevuld type heeft, en index.md en log.md hun vaste vorm volgen. Een onbekend type, een extra veld of een kapotte link mag geen reden zijn om een bundel te weigeren.
Wat versie 0.2 toevoegt
Een wikipagina van een collega draagt een stille garantie: je weet wie je moet aanspreken als het fout is. Zodra agents zelf kennis schrijven, valt die weg. Google zegt het in de aankondiging van versie 0.2 van 24 juli 2026 zo: “When an agent generates ten thousand concepts overnight, that guarantee is gone.” Versie 0.2 voegt daarom vijf signalen toe, elk een antwoord op een vraag van de lezer.
- Waar komt dit vandaan? Het veld
sourcessomt de documenten op waarop een concept steunt, met auteur, gebruik en de datum van de laatste wijziging. - Hoeveel vertrouwen verdient het?
generatedzegt wie of wat het concept maakte en wanneer.verifiedzegt wie het nadien controleerde. - Klopt het nog?
stale_afteris een vaste datum waarna het concept opnieuw gecontroleerd moet worden. - Is dit de geldende versie?
statusstaat op draft, stable of deprecated. Een oude KPI-definitie blijft zo bewaard voor historische cijfers, zonder dat een agent ze nog voor nieuw werk gebruikt. - Is dit cijfer correct berekend? Daarvoor dient het nieuwe concepttype Attested Computation.
Uit verified volgt een vertrouwensniveau: ongeverifieerd, machinaal bevestigd of door een mens nagekeken. Een mens noteer je als human: met een id, een tool als naam en versie. OKF kiest bewust voor signalen en niet voor een score, omdat een score subjectief is en meteen veroudert. Het blijven aanwijzingen en geen toegangscontrole, zegt de specificatie uitdrukkelijk.

Attested Computation, een agent die geen eigen SQL mag verzinnen
Stel dat een agent de omzet van dit jaar moet geven. Laat je hem vrij, dan schrijft hij zelf een query die er net naast kan zitten. Een Attested Computation legt de goedgekeurde berekening vast in de bundel. De agent mag alleen de parameters invullen die daarin staan, zoals het jaartal.
Een executor voert de berekening uit en levert een bewijsstuk af, bij BigQuery de job-id, de uitgevoerde SQL en het resultaat. Een attester, gewone code zonder taalmodel, vergelijkt die SQL met de goedgekeurde versie. In het voorbeeld van Google faalt elke verwisselde tabel, extra filter of weggelaten join, en dan toont de agent het cijfer niet. OKF voert zelf niets uit, het beschrijft alleen wat moet draaien en hoe je dat controleert.

Wat OKF niet is
Veel blogs verkopen OKF als middel voor betere zichtbaarheid in Google of in AI-antwoorden. Daar is geen grond voor. De aankondiging kwam van Google Cloud en gaat over interne kennis voor agents. Google noemt het formaat nergens een zoek- of rankingsignaal. Gianluca Fiorelli vat het in zijn analyse samen als een formaat waarvan de natuurlijke plek binnen de organisatie ligt, niet op de gevel.
Er zijn nog vier grenzen.
- Geen vervanger van RAG. OKF is sterk voor vaste feiten die een agent rechtstreeks leest. Voor vage vragen over duizenden documenten blijft RAG nuttig, en dat kan een bundel ook indexeren.
- Geen echte kennisgraaf. Links hebben geen type. Dat de brutomarge van orders afhangt, staat in de lopende tekst en niet in een machineleesbare relatie. Kurt Cagle, voorzitter van een W3C-gemeenschapsgroep, stelde een semantisch profiel voor dat daar iets aan moet doen.
- Nog geen open bestuur. De licentie is open, de specificatie staat in een repository van Google. Fiorelli noemt het “open license, not yet open governance”. Het formaat zit ook nog voor versie 1.0.
- Tekst die een agent uitvoert. Een agent leest een bundel en handelt ernaar. Wie een bundel van buiten inlaadt, opent dus een deur voor prompt-injectie. Behandel externe bundels zoals externe code.
Vindbaarheid op het open web is ook niet geregeld. Een bundel op een server is uit zichzelf niet vindbaar zolang niemand ernaar wijst. Google publiceerde een paar dagen later wel Agentic Resource Discovery, een catalogusbestand waarmee een domein zijn tools en agents aankondigt. Joost de Valk, de oprichter van Yoast, koppelde de twee op zijn site specification.website met een bundel van 604 bestanden. Hij noemt beide specificaties zelf nog optioneel zolang ze in ontwerp zijn. Ondertussen doen veel sites hun deur voor agents net steeds vaker dicht.
Waar OKF past naast AGENTS.md, Agent Skills, MCP en llms.txt
Al deze bestanden en protocollen doen iets met agents, maar elk beantwoordt een andere vraag.
| Formaat | Wat het beschrijft | Voorbeeld |
|---|---|---|
| OKF | Wat je organisatie weet: definities, schema’s, procedures | De definitie van brutomarge en welke tabel je ervoor gebruikt |
| AGENTS.md | Hoe een agent zich gedraagt in één codeproject | Welke tests hij draait voor hij code voorstelt |
| Agent Skills | Een werkwijze die een agent laadt als een taak erom vraagt | Een vaste manier om een offerte na te lezen |
| MCP | Hoe een agent tools en databronnen aanspreekt | Een koppeling met je CRM of met de bestanden van een bundel |
| llms.txt | Een wegwijzer voor AI op een publieke website | Een lijst met je belangrijkste pagina’s |
| RAG | Zoeken in grote, ongestructureerde verzamelingen | Een vraag over duizend contracten |
Ze vullen elkaar aan. Een AGENTS.md kan naar een bundel verwijzen, een MCP-server kan de bestanden aanbieden en een skill kan een agent leren hoe hij een concept bijwerkt. Wie al Claude Skills bouwt, herkent het patroon van overzicht eerst en details pas als ze nodig zijn. Net als bij Agent Skills is het doel dat je werk niet aan één leverancier vastzit.
Zo maak je in een namiddag een eerste bundel
Je hoeft niet te wachten op versie 1.0. Een kleine bundel toont snel of je agents er beter van worden.
- Kies één domein met veel terugkerende vragen. De KPI’s achter je dashboards zijn een goed begin, zeker als je je bedrijfsdata in gewone taal bevraagt en de antwoorden nu soms net verschillen.
- Laat een AI-assistent de eerste versie schrijven. Geef hem je documentatie en de specificatie en vraag één conceptbestand per begrip, met
type, titel, beschrijving en links. Zet ingeneratedwelke tool het schreef. - Laat een collega nalezen. Pas na die controle komt er een
verifiedmethuman:en een datum. Wat niemand nakeek, krijgt status draft. - Zet een houdbaarheidsdatum. Geef cijfers en afspraken die veranderen een
stale_after, bijvoorbeeld het einde van het kwartaal. - Zet de map in git en controleer de drie regels met een kort script.
- Geef de bundel aan je agent en test. Laad hem als projectcontext, verwijs ernaar vanuit AGENTS.md of bied hem aan via MCP. Stel vragen waarvan je het juiste antwoord kent.
Veelgestelde vragen over OKF
Is OKF alleen voor Google Cloud en BigQuery?
Nee. De voorbeelden van Google gaan over BigQuery, maar het veld type is vrij en resource aanvaardt elke link. Een bundel werkt zonder Google-account.
Helpt OKF voor SEO?
Nee. Google stelt het voor als interne kennis voor agents, niet als signaal voor zoekresultaten.
Heb ik een SDK of speciale software nodig?
Nee. Een teksteditor en git volstaan. Google levert een referentie-agent en een visualizer mee, maar die heb je niet nodig.
Wat is het verschil met AGENTS.md?
AGENTS.md vertelt een agent hoe hij zich in één project gedraagt, OKF beschrijft wat je organisatie weet.
Is OKF een officiële standaard?
Nog niet in de strikte zin. Google spreekt van een open standaard onder Apache 2.0, maar er is geen standaardisatieorganisatie bij betrokken, de versie staat op 0.2 en Google noemt het zelf een vertrekpunt.
Je kennis meenemen begint bij wie ze aftekent
Modellen wisselen elk kwartaal, en daarom loont het om je context zelf in handen te houden. Dat lukt alleen als die context in een vorm zit die je kan meenemen, en een map met markdown-bestanden is daar zo ongeveer de eenvoudigste vorm van. Het formaat is ook het makkelijke deel. Een agent kan in één nacht tienduizend concepten schrijven. Het verschil maakt de collega die de volgende ochtend de tien belangrijkste nakijkt, zijn naam in verified zet en de rest op draft laat staan.